©
 
joris august
VERDONKSCHOT
 


Alles vloeit


Als kind gooiden mijn vriendjes en ik platte steentjes zo vlak over het water dat ze scherend over het water telkens weer opstuitten. Dat was aan de lelievijver in het Groenendaalse Bos in Heemstede.

Nu is het wel een paar jaar later … maar dat was mijn eerste gedachte bij het ontwerpen van dit beeld.

Hoe kan ik een beeld maken dat scheert tollend over een sokkel en het lijkt alsof het haast helemaal los komt van het grondvlak?

Een zwevend beeld is onmogelijk, maar ik heb het beeld met de voet de sokkel laten ontmoeten ver buiten de grote massa van het beeld om.

Er staan dan ook grote krachten op zowel het beeld van 600 kilo als op de terrazzo sokkel van 10 ton, omdat het beeld volstrekt uit zijn as staat. Ik hou ervan om de grenzen van de uitbeelding van het lijf op te zoeken, maar ook de uitersten van de mogelijkheden van het materiaal.

Telkens weer bedenk ik: hoe kan alles wat ik maak zowel mogelijk onder spanning zetten?

En als de zon nu schijnt worden zijn stralen weerkaatst door het water dat over sokkel stroomt, wordt het beeld als het ware van onderen aangelicht, waardoor het beeld nog meer loskomt van zijn basis.

Een andere uitgangspunt was een beeld te maken met zowel figuratieve, maar door zijn stapeling van volumes, als ook abstracte kwaliteiten

Mijn derde gedachte was:

Wat is nu het meest geschikte beeld voor deze schitterende plek? Het meest passende beeld voor een rotonde, waar het verkeer ronde banen trekt rond één punt.

Kan ik een beeld maken dat meegaat met de verkeerstromen. Een beeld dat zelf ook een ronddraaiende beweging maakt.

Het is een bronzen vrouwenlijf geworden dat spiraalt over de sokkel en met een lus weer uitkomt bij zichzelf. Daaronder de sokkel, waar vanuit het midden het water naar boven komt, dat flinterend stroomt over de randen om daar te worden opgevangen en weer te worden teruggepompt. Je zou kunnen zeggen: het water komt weer bij zichzelf uit. Alles stroomt: Panta rhei.

En dan de autorijders. In hun wagens zittend draaien zij om het beeld en zijn daarmee zelf deelnemers aan de zeggingskracht van het werk.

Ik hoop dat de volgende uitspraak van August Rodin ook hier van kracht is: 'een goed beeld zet de kijker in beweging'.

 

<<